leeskring obvw

Leeskringblog stopt

2011-04-07T22:06:00.000+02:00

Het leeskringblog van Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar is gestopt en zal niet meer worden bijgewerkt.

Vaslav - Arthur Japin

2010-11-26T15:58:00.009+01:00

Diagilev geschilderd door
zijn vriend Leon Bakst

Vaslav Nijinski, balletdanser en choreograaf, geboren in Kiev in 1889. Zijn ouders waren Poolse dansers, die met hun drie kinderen naar Rusland trokken in de hoop op een beter toekomst. Daar verliet vader Nijinski zijn gezin. Hij werd verliefd op een andere vrouw. Om de drie kinderen een toekomst te geven bracht de moeder ze onder bij de Keizerlijke balletschool in St. Petersburg. Daar was het regime hard. De kinderen, jongens en meisjes streng gescheiden, mochten alleen maar dansen, verder niets.

Dat is het trieste begin van een man die nooit voor zichzelf heeft kunnen opkomen. Altijd in dienst van anderen, altijd afhankelijk.

Zijn grootste balletten danste Vaslav bij het Ballet Russes van Sergei Diagilev. Zijn heer en meester. Diagilvev maakt hem en Diagilev breekt hem. Als Vaslav trouwt met de steenrijke Hongaarse Romola de Pulszky, gooit Diagilev hem zonder pardon uit het gezelschap Ballet Russes. Nijinski had geen contract, geen inkomsten, geen kunst en geen dans meer. Hij treedt ook niet meer op.

Tot die dag, 19 maart 1919 in Sankt Moritz.

En over die dag gaat Japin’s nieuwste boek: Vaslav. Japin laat drie mensen over deze dag vertellen, ieder vanuit hun eigen perspectief. Vaslavs bediende Peter, Sergei Diagilev en Romola. Door de vele flashbacks krijgt de lezer een beeld van deze drie belangrijke personen in het leven van Vaslav.

Die 19e maart zou Nijinski’s glorieuze comeback moeten worden, maar eindigt in een regelrechte ramp. Ik verklap geen einde, want het is bekend dat Vaslav krankzinnig is geworden. Hij weigerde te spreken en verloor hoe langer hoe meer het contact met zijn omgeving. In 1950 is hij overleden en begraven op Mont Martre.

In de bespreking van Biblion wordt Japin verweten teveel clichés te gebruiken, dat hij geen groot stylist is en dat vertelperspectieven en psychologie te gekunsteld zijn.

Dat neemt niet weg dat ik het boek in één adem heb uit gelezen. En Japin heeft niet zomaar een verhaal geschreven. Hij heeft, zoals bij veel van zijn boeken, ontzetten veel onderzoek gedaan, o.a. heeft hij de biografieën van Romola en de dagboeken van Vaslav geraadpleegd.
Japin heeft het leven van een vergeten, maar groot kunstenaar weer onder de aandacht gebracht, dat is heel waardevol.

Wie nog meer wil weten over de Ballet Russes, kan tot 9 januari 2011 terecht in het Victoria and Albert Museum in Londen. Daar is een grote tentoonstelling rond de vele optredens die Diagilev ’s Ballet Russes daar gaf.

LdK van OBVW.

Nederland leest 'De grote zaal' van Jacoba van Velde

2010-11-02T10:29:00.003+01:00

Toen begin januari door het CPNB bekend werd gemaakt dat het cadeauboek voor Nederland Leest 'De grote zaal' van Jacoba van Velde zou zijn, waren de reacties in de bibliotheekwereld wisselend.

Sommige medewerkers vonden het een slechte keuze. Wie kent de schrijfster Jacoba van Velde eigenlijk nog? Kon de bibliotheek niet beter een boek weggeven van een bekende schrijver, zoals vorig jaar met Hella Haasse?
Een andere groep medewerkers vond het juist een geweldig idee om een ‘vergeten meesterwerk’ cadeau te geven. Een schrijfster die niet (meer) bekend is bij het grote publiek maakt nieuwsgierig. Een boek dat op geen enkele boekenlijst is terug te vinden, kan juist een grote verrassing zijn…

De grote zaal in het kort.....
De oude Geertruide van der Veen wordt op een dag wakker in een bed op een ziekenzaal. Maar hoe is zij daar gekomen? Wanneer herinneringen aan een beroerte langzaam boven komen, vermoedt zij dat zij naar een verpleegtehuis is gebracht. Ze is net zo arm, oud en eenzaam als de mensen die ze daar om zich heen ziet: haar dochter Helena woont in Parijs en kan haar maar weinig bezoeken. Terwijl Geertruide terugkijkt op hun leven en zich angstig afvraagt wat er komen gaat, vertelt Helena háár verhaal. Geertruide beseft, net voordat ze sterft, dat ze haar dochters drang naar zelfstandigheid meer waardeert dan ze Helena ooit heeft getoond.

Natuurlijk is OBVW benieuwd naar de mening van haar leden over dit boek. Willen die wel verrast worden met een ‘vergeten’ meesterwerk? Laat uw reactie achter op ons weblog.

Bijna thuis - Jean Kwok

2010-08-17T14:50:00.007+02:00

Bijna thuis, de debuut roman van Jean Kwok is wereldwijd een hit. De rechten zijn inmiddels aan 13 landen verkocht. Reden om hier aandacht aan het boek te besteden, maar ook omdat de schrijfster een inwoner is van Voorschoten en dat is toch wel heel bijzonder.

Natuurlijk zijn dit niet de enige redenen, Jean Kwok heeft een goed boek geschreven over Chinese immigranten in Amerika. Vertelster is de 11 jarige Kim, voor de Amerikanen Kimberly, die met haar moeder in New York een nieuw bestaan probeert op te bouwen en dat is ongelofelijk zwaar. Uitgebuit door notabene familie, werken zij bijna dag en nacht in een zg. Sweatshop. Een kledingfabriek waar belachelijk hoge productie wordt gemaakt voor bijzonder laag stukloon. Kimberly geeft een nauwkeurige beschrijving van die fabriek en de vreselijke werkomstandigheden daar. Ook beschrijft ze de woning die de “liefhebbende” tante heeft geregeld. Een onbewoonbaar krot, zonder verwarming met kapotte ruiten en waar de kakkerlakken en ratten vrij in en uitlopen.

Tegelijkertijd zit Kimberly overdag op school waar ze opvalt door haar intelligentie. Zo komt zij terecht in twee werelden die zij koste wat het kost gescheiden wil houden. Natuurlijk wordt ze door haar medeleerlingen gepest. Om haar armoedige kleding, haar gebrekkig Engels en omdat ze zich angstvallig afzijdig houdt. Op wonderlijk volwassen wijze lost ze zelf alle problemen op, want ze wil haar toch al overwerkte moeder nergens mee lastig vallen.
In een interview zegt Jean Kwok dat dit deels autobiografisch is, deels fictie. In ieder geval is ze zelf zo’n Chinese immigrante geweest en de beschreven armoede en huisvesting en werk zijn waar.

En het is een boek over de liefde. In de beide werelden waarin Kimberly verkeert, is ze verliefd. Op Matt, haar Chinese lotgenoot en op Curt, de rijkeluiszoon.
Kimberly wordt volwassen en rijk, maar ze zal altijd twijfelen of die ene grote beslissing die ze moest nemen, wel de juiste was.

Ik vind Bijna thuis is niet alleen een roman voor volwassenen. In de 14+ kast zou het goed kunnen, want het is heel interessant om te lezen hoe de scholen in Amerika zijn, hoe het in een schoolklas toegaat. Verder geeft Bijna Thuis een onthutsend beeld van de (door de Amerikaanse wet verboden ) stukloon arbeid en wat er gebeurt als er onverwachte arbeidsinspectie komt. De veel te jonge werknemers worden in een smerige wc opgesloten en moeten stil zijn. Dat zijn ze ook, want wie de baas verraadt, heeft geen werk meer en dan heb je helemaal niets meer.

Een aanrader voor 14+sers!
Bijna thuis is te leen bij de bibliotheek. Leen en lees het, en geef uw mening.

LdK van OBVW

Maand van het Spannende Boek: Onmacht - Charles den Tex

2010-05-25T16:00:00.006+02:00

De relatie tussen Ellen en Victor is het stadium van de kleine irritaties ruimschoots gepasseerd. De wens om de ander het naar de zin te maken wordt een gewoonte, de gewoonte wordt een sleur, de sleur wordt onvermogen. Onmacht om te leven zoals je dat zelf wilt, onmacht om uit te spreken wat er dwars zit, wat niet er gaat, wat verstikt. De een probeert het onvermijdelijke te negeren in de hoop dat het met de tijd zal slijten. De ander heeft al maatregelen genomen om de situatie draaglijk te maken. Als op een onverwacht moment de bom barst, lijkt een scheiding even onafwendbaar als wenselijk. Maar onder druk van de nieuwe situatie verscherpen de verhoudingen zich en neemt het verhaal een onverwacht gruwelijke wending.

Charles den Tex schreef speciaal voor de Maand van het Spannende Boek het geschenkboek Onmacht. In Onmacht weet Charles den Tex de psychologische spanning naar een hoogtepunt te voeren. Hij creëert een zinderend verhaal over het menselijk tekort, hard en heel dichtbij. Ieder van ons had er een rol in kunnen spelen.

Van dinsdag 1 juni t/m woensdag 30 juni krijgt u Onmacht gratis bij aankoop van ten minste € 12,50 aan Nederlandstalige boeken

Charles den Tex (Australië, 1952) studeerde fotografie en film in Londen, doceerde Engels in Parijs, en keerde in 1980 terug naar Nederland waar hij zich vestigde als reclametekstschrijver en later als communicatie- en managementadviseur. Bijna al zijn thrillers werden genomineerd voor de Gouden Strop. Drie keer won hij deze prijs. Zijn boeken worden in de pers vergeleken met die van John Grisham, Michael Crichton en Michael Ridpath. Met Schijn van kans, zijn vijfde thriller, won hij in 2002 de Gouden Strop. De macht van meneer Miller, zijn achtste thriller, werd bekroond met de Gouden Strop 2006.

Kenmerkend voor Den Tex is dat zijn thrillers overwegend in het bedrijfsleven spelen. De auteur combineert een natuurlijke vertelstijl met intelligente, spannende plots en heeft zo zijn eigen specialiteit ontwikkeld: de Nederlandse bedrijfsthriller. Hij schrijft over normale mensen met een normale baan bij een normaal bedrijf die stapje voor stapje in een situatie raken waarin zij tot keuzes worden gedwongen. Met Angstval sloeg hij een andere weg in, zowel binnen zijn oeuvre als binnen het thrillergenre.

OBVW is benieuwd naar uw mening naar het geschenkboekje Onmacht. Laat ons weten wat u van dit boek vindt.

Zonder noorden komt niemand thuis - Nelleke Noordervliet

2010-04-11T13:40:00.004+02:00

Robert Andersen is weduwnaar. Zijn vrouw Suzanne werd vermoord door ene Johnny H., die hiervoor twaalf jaar cel kreeg. Als Johnny vrij komt weet Andersen dat hij niet in één land kan leven met de man die zijn leven kapot maakte. Hij ‘vlucht’ naar Canada. Ver weg van Amsterdam, weg van de mogelijkheid Johnny in de tram, op een terras of bij een voetbalwedstrijd tegen te komen.
Hij huurt een huis in het dorpje Horn ten noorden van Vancouver. Daar hoopt hij te kunnen vergeten en op herstel van zijn zielenrust.

Nelleke Noordervliet laat Andersen zelf zijn verhaal vertellen en het begint dat hij in de buurt van Vancouver Airport een auto koopt. De lezer weet dan nog niets over het motief van deze reis. Langzamerhand kom je te weten waarom en door middel van flashbacks maak je kennis met de achtergrond van Andersen en zijn huwelijk met Suzanne.
Het huis dat hij in Horn huurt behoort aan Beverley Walker die al twee jaar wordt vermist. Als Andersen gaat snuffelen in haar verleden en daarover vragen stelt in het kleine dorp, krijgt hij sterk de indruk dat de inwoners het helemaal niet zo erg vinden dat zij is verdwenen. Zij was een lastige, bemoeizuchtige vrouw die allerlei zaken wilde veranderen en dat werd haar niet in dank afgenomen. Hierdoor krijgt de roman een thrillerachtige sfeer.
Langzamerhand verovert Robert een plaats in de kleine gemeenschap van Horn en maakt hij er vrienden. Prachtig wordt beschreven hoe hij door trektochten in de ruige natuur van Canada zijn woede en frustraties geleidelijk leert beheersen. Ook de ontmoeting met Jane, werkzaam in de plaatselijke bibliotheek, opent weer perspectief op de toekomst.

Ik vond Zonder noorden komt niemand thuis een goed boek. Zoals altijd bij Noordervliet gaan de personen voor je leven leven en kun je je verplaatsen in hun karakters. De natuurbeschrijvingen zijn heel boeiend en meeslepend, je ziet het voor je. En dat alles in een mooi taalgebruik.

Enig minpuntje in het verhaal vind ik het opvoeren van de zuster van Beverley Walker, een bekende TV persoonlijkheid. Dat was naar mijn idee niet nodig; het voegt niets toe.
En de titel van het boek vind ik niet helder. Zonder noorden komt niemand thuis is een gedicht van K. Michel uit zijn poëziebundel Kleur de schaduwen. Waarom dat gedicht, of een fragment ervan, niet geplaatst? Dan was de titel beter te begrijpen.

In deze video vertelt Nelleke Noordervliet over de inhoud van haar nieuwste boek.

Zonder noorden komt niemand thuis en andere boeken van Nelleke Noordervliet zijn te vinden in de catalogus.

LdeK van OBVW

Een hart van steen - Renate Dorrestein

2010-03-01T12:25:00.006+01:00

Deze maand wordt de 75e boekenweek gehouden. Ook in Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar wordt daar volop aandacht aan gegeven. Twee vermaarde schrijfsters geven een lezing in onze bibliotheken: Yvonne Keuls in Wassenaar en Renate Dorrestein in Voorschoten.

Het thema van de Boekenweek is “Titaantjes – opgroeien in de letteren” en heeft dus alles te maken met ‘jong zijn’. Een aantal van Renate Dorresteins boeken past hier naadloos in. In de boeken van Renate Dorrestein is steeds sprake van verwarring tussen waan en werkelijkheid. Al zijn haar onderwerpen meestal aangrijpend, Renate Dorrestein schrijft er opvallend lichtvoetig over. Een van haar meest uitgesproken stijlkenmerken is haar humor. Ze gaat absurditeiten niet uit de weg en bedient zich van ironie. In haar romans tiert het kwaad welig, vooral binnen de beslotenheid van het gezin – die broedplaats van incest, verkrachting, ontrouw, vernedering, haat en nijd. In haar beste roman, Verborgen gebreken (1996) neemt een getraumatiseerd meisje wraak op haar broer en in Een hart van steen beschrijft ze een gelukkig burgermansgezin dat in het begin van de jaren 70 na de geboorte van een vijfde kind volledig desintegreert, tot de dood erop volgt. Het laatstgenoemde boek is deze maand het onderwerp van onze online leesclub.

Hieronder volgt een gedeelte van de recensie van Trouw:

‘Er wordt weleens geklaagd dat de Nederlandse literatuur een binnenkamertjesliteratuur is waar zelden straatrumoer binnendringt. Over het familiedrama dat Renate Dorrestein beschrijft in haar nieuwste roman, Een hart van steen, hangt echter allesbehalve een spruitjeslucht. Misschien, zo zou je kunnen argumenteren, omdat het gegeven voor haar binnenhuistragedie ontleend is aan de buitenliteraire werkelijkheid, die in haar bizarheid vaak de verbeeldingskracht van een schrijver overtreft. Dit geldt ook voor het bij vlagen hevig ontroerende, soms pathetische, met typische Dorrestein-humor en -ironie gekruide relaas over de 37-jarige zwangere patholoog-anatoom Ellen van Bemmel en haar op z'n zachtst gezegd dramatische verleden.
Dit gewaagde verhaal is namelijk onmiskenbaar geënt op de reeks moorden van ouders op hun kinderen, die amper een jaar geleden Nederland deed opschrikken. Met name de geruchtmakende zaak in Hoofddorp, waar drie kinderen het slachtoffer werden van hun vertwijfelde ouders, lijkt model te hebben gestaan voor Een hart van steen. Want in huize Van Bemmel speelt zich een gelijksoortig drama af. Met als tragische uitkomst dat van de zevenkoppige familie, alleen de dan twaalfjarige Ellen en haar peuterbroertje Michiel door stom toeval aan de dood ontsnappen. ….’

De gehele recensie en vele andere kunt u raadplegen in Literom op onze naslagcomputer in de bibliotheek.

Twee jaar geleden maakte DOK Delft een interview met Renate n.a.v. van haar toen net verschenen boek Echt sexy:

Wat is uw mening over het werk van Renate Dorrestein?

De tijd zal het leren...

2010-01-31T17:06:00.029+01:00

In de online leesclub van de Openbare Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar voor de maand februari gaat het niet over één boek, maar over een onderwerp waarover in de bibliotheek van alles is te lezen en te zien: Tijd

De tijd vliegt. De tijd zal het leren. De tijd heelt alle wonden. De tand des tijds. Gezelligheid kent geen tijd. De tijd gaat snel, gebruikt hem wel! Dit is maar een klein aantal van de vele Nederlandse gezegdes over de tijd.

Ik heb iets met Tijd. Ik vind het fascinerend; wat je ook doet, of niet doet, de tijd gaat door. Iedere seconde maakt de vorige verleden tijd. En verleden tijd komt nooit meer terug. Je kunt er wel over lezen, over die verleden tijd. In historische romans en studieboeken, maar al lezende blijf je toch toeschouwer. Je hebt het niet zelf meegemaakt.

Dat is anders bij verhalen die gaan over mensen die door het een of ander van de tegenwoordige tijd opeens in het verleden belanden. Met de kennis van nu beleven zij de wereld van toen. En dan wordt alles veel spannender.

Lost in Austen
Zoals Amanda Price in de (dvd)film “Lost in Austen”. Amanda is verslaafd aan de romans van Jane Austen. Als zij weer eens helemaal verdiept is in een van haar boeken hoort zij iets in de badkamer. Ze gaat kijken en zomaar uit de muur stapt Elisabeth Bennet tevoorschijn, één van de hoofdfiguren uit Pride en Prejudice. De kennismaking is allerhartelijkst, maar als Amanda om een hoekje kijkt waar Elisabeth dan wel vandaan kwam, sluit de muur achter haar en staat ze in het huis van de Bennets. Allereerst is Amanda blij verrast als zij al haar romanhelden in het echt ontmoet, maar al snel doen zich aanpassingsproblemen voor. Zij is natuurlijk veel te geëmancipeerd voor die tijd en bovendien bemoeit ze zich overal mee. Zij weet immers hoe het boek afloopt en ze maakt zich grote zorgen als de zaken anders lopen dan Jane Austen ze beschreef. Bovendien wordt zij zelf dol verliefd op Mr. Darcy! Dat kan niet, volgens het boek. . . .
Lost in Austin is een film (4 DVD’s) geregisseerd door Dan Zeff met Jemima Rooper in de rol van Amanda Price.

De Reiziger
Een dergelijke tijdswisseling beschrijft Diana Gabaldon in De Reiziger serie. In maar liefst vijf dikke boeken lees je hoe 20e eeuwse Claire Randall opeens terecht komt in 1743 tijdens de Schotse opstand tegen de Engelsen.
Ook in dit verhaal weet de hoofdpersoon hoe de geschiedenis zal verlopen, maar zij verkiest in het verleden te blijven omdat zij zich in die tijd gelukkiger voelt dan in het heden.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik halverwege het derde deel ben gestopt met lezen, het werd mij iets te veel, al dat vechten, vluchten en vrijen.

Tijdreizen
Audry Niffenegger maakt het nog bonter. Haar hoofdpersoon in het boek De vrouw van de tijdreiziger jojoot tussen heden en verleden, maar dan wel in zijn eigen leven. Als zijn vrouw nog pas zes jaar is ontmoet hij haar geregeld in de tuin van haar ouderlijk huis, terwijl zij in feite thuis op hem wacht. Dat geeft natuurlijk de nodige verwikkelingen. Een zeer vermakelijk boek.

Tijdmachine
Je kunt in de literatuur ook de andere kant op reizen, naar de toekomst. Zoals H.G. Wells beschrijft in zijn beroemde boek De Tijdmachine. In zijn zelf ontwikkelde machine schiet de hoofdpersoon in razende vaart voorwaarts naar de toekomst en ziet onderweg zijn eigen achtertuin veranderen. Hij komt tot stilstand in een op het eerste gezicht vredig landschap en maakt kennis met zeer ontspannen, maar onverschillige mensen, de Elois, die blijkbaar niets anders te doen hebben dan een beetje zonnen en wandelen. Totdat het donker wordt, dan hebben ze allemaal nerveuze haast om binnen te komen, want wie buiten blijft komt nooit meer terug.

De tijdmachine is een bekend fenomeen in de literatuur. Zelfs Suske en Wiske reizen hierin veelvuldig naar een andere tijd.
Thea Beckman laat Dolf Wega via zo’n apparaat in de 13 eeuw een kinderkruistocht meemaken in Kruistocht in spijkerbroek en Tonke Dragt schrijft student Jan A. naar de toekomst in het verhaal Het geheim van de klokkenmaker.

Onsterfelijkheid
Raymond Fosca, een Italiaanse edelman in de 13 eeuw, beschouwde de tijd als zijn vijand. Als hij onsterfelijk zou zijn kon hij zoveel meer bereiken. Een bedelaar biedt hem een elixer aan. Hij test het op een muis. Als de muis het elixer heeft gedronken, knijpt Fosca hem dood. En zie daar, een paar tellen later trippelt het beestje weer rustig rond. Fosca drinkt de fles elixer helemaal leeg.
In haar schitterende roman Alle mensen zijn sterfelijk (de titel van mijn exemplaar is Niemand is onsterfelijk) beschrijft Simone de Beauvoir de lijdensweg van Fosca. Alles wat hij heeft bereikt ziet hij ook weer ten onder gaan. Hij ervaart de zinloosheid van alle moeite die volgende generaties zich getroosten om iets te bereiken. Niets blijft immers. En hij vervalt in lethargie, waar hij soms uit opleeft omdat hij (weer eens) verliefd wordt, trouwt en een gezin sticht. Steevast loopt dit uit op een tragedie als de vrouw merkt dat zij wel, maar Fosca niet ouder wordt.
Fosca ervaart zijn onsterfelijkheid als een vloek; na een oorlog komt er vrede en daarna weer een oorlog, wat heeft het voor nut om je ergens voor in te spannen. En dan krijgt hij nachtmerries. Hij droomt dat er geen mensen meer zijn, de aarde is leeg, er staat alleen nog een maan aan de hemel en is hij alleen, alleen met die door zijn schuld verdoemde muis. Simone de Beauvoir heeft mij met dit boek laten zien dat het NU het belangrijkste tijdstip is.

Voor ons normale mensen geen elixer, wij weten dat het leven eindig is. Maar waar iedereen graag zekerheid over zou willen hebben is natuurlijk onze ultieme reis in de tijd; die naar gene zijde. Die enkele reis naar het hiernamaals. Ook daarover is veel geschreven, zowel over de hemel als de hel. Alle culturen en religies hebben een eigen visie op (misschien) leven na de dood.

Het hiernamaals
Guido Derksen en Martin van Mousch hebben alle feiten samengevat in een zeer boeiend boek: Handboek voor het hiernamaals, reizen naar hemel en hel. Het eerste deel geeft een cultuurhistorisch overzicht van alle wereldreligies met hun eigen opvattingen over het hiernamaals.
Het tweede deel is een reisgids met achtergronden en praktische informatie over o.a. het klimaat, flora en fauna, eten en drinken en de voornaamste en bezienswaardigheden in hemel en hel.
hier invoegen afbeelding Lunch in de hel
Een aanrader. Een goede voorbereiding bepaalt mede het succes van je reis!

Lang geleden zijn mensen begonnen met het vaststellen van de tijd. De omgang van zon, maan, sterren en aarde werd vertaald naar door ons te bevatten rekeneenheden. Onze huidige tijdrekening wordt door Rome bepaald. Wiskundig gezien begon de 21e eeuw op 1 januari 2001, omdat er geen jaar 0 is. De Paus heeft echter bepaald dat de 21e eeuw op 1 januari 2000 is begonnen. "Roma locuta, causa finita", (Rome heeft gesproken, de zaak is afgedaan).

Uitnodiging: Heeft u ook favoriete titels over dit onderwerp, laat het ons weten en geef uw reactie. Alvast bedankt.

LdeK van OBVW

Verlovingstijd - Maarten 't Hart

2009-12-29T15:28:00.008+01:00

De online leeskring van Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar gaat van start met het boek Verlovingstijd van Maarten 't Hart.
Het wordt besproken door Rob Vellinga, directeur van obvw.

Al vele jaren volg ik het werk van onze zeer Nederlandse schrijver Maarten ’t Hart; deze uit Maassluis afkomstige bioloog toont zich immer een vlot verteller.
Zijn laatste boek Verlovingstijd voldoet wederom aan mijn verwachting: het boek leest vlot, is aangenaam van stijl en behandelt echte ’t Hart thema’s zoals het geloof, de weg naar volwassenheid en de veelal moeizame relatie tussen de geslachten.

In het kort gaat het verhaal over een jongeman die gevolgd wordt vanaf zijn kindertijd tot zijn trouwen, het leven van zijn vrienden en wat er van hen terecht is gekomen. Haarscherp doch schijnbaar eenvoudig zet ’t Hart het milieu van de jaren vijftig op papier; dit thema beheerst hij als geen ander. Terugkijkend kan die tijd als bekrompen en benepen worden geschetst maar dat is te simpel. Het leven destijds was ook overzichtelijk en veilig, zeker voor een opgroeiend kind.

Waarom vind ik het werk van ’t Hart zo aangenaam om te lezen? Het zal te maken hebben met mijn eigen opvoeding en milieu, evenzo gereformeerd gekleurd zodat de wereld die ’t Hart in zijn ruim 30 boeken beschrijft herkenbaar is. Wanneer ’t Hart een ouderling op bezoek laat komen die zijn stichtelijke woorden prevelt, zie ik een oude oom voor me; wanneer een kind nieuwsgierige vragen stelt over bijbelse gebeurtenissen, hoor ik mijn opa antwoorden zoals de karakters bij ’t Hart: het is zoals beschreven, aan Gods woord wordt niet getwijfeld, geen vragen stellen. Een mooi voorbeeld is wanneer een kind vraagt: ‘hoe kan het dat alle dieren vertegenwoordigd waren in de ark van Noach’?, een kangoeroe zou daarvoor uit Australië moeten komen, tamelijk onwaarschijnlijk.

Ik herinner me een discussie in de familie over het onderwerp cremeren. Dat zou niet moeten gebeuren want hoe kan de mens dan wederopstaan bij de terugkomst van Jezus? Klinkt absurd nu maar in sommige bevindelijke kringen leven dit soort vragen nog steeds.

De wereld is in enkele decennia razendsnel veranderd en daarom is het zo goed dat er schrijvers zijn die de tijdgeest van nog maar net geleden pakkend kunnen neerzetten. Speciaal auteurs van gereformeerde huize tonen zich echte vertellers; dat komt omdat de bijbel hen met de paplepel is ingegoten en het boek der boeken vertelt schitterende verhalen. Jan Wolkers kon hier prachtig over spreken. Ook bij een Jan Siebelink, Nicolaas Matsier en Jan de Hartog herkennen we deze invloed.

Wie meer wil weten hoe het er echt aan toe ging vroeger bij ’t Hart thuis, die leze zijn autobiografisch werk: Het roer kan nog zes maal om, verschenen in de serie Privé Domein, een heerlijk boek. Zijn opvolger in dezelfde serie heet: Een deerne in lokkend postuur, over een wat oudere Maarten. Aanraders, in goed Nederlands: page-turners.

Natuurlijk is Verlovingstijd te leen in de bibliotheek. Reserveer een exemplaar in onze catalogus.

Wat is uw mening over Verlovingstijd en het werk van Maarten 't Hart?

Wat wordt het eerste boek?

2009-12-24T11:06:00.003+01:00

Binnenkort gaat de digitale leeskring dan eindelijk van start. Het eerste boek wordt besproken door Rob Vellinga, directeur van Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar. Welk boek dat is...? Dat houden we nog even geheim. Begin januari is alles hier te lezen.

Heeft u zelf een mooi boek dat u besproken wilt zien? Of wilt u zelf een boek bespreken? Laat het ons weten! De digitale leeskring maken we voor en met u.

obvw begint een online leeskring

2009-12-09T20:01:00.002+01:00

Kunt u ook zo genieten van een goed boek of een mooi verhaal? En wilt u deze ervaringen delen met andere lezers? Doe dan mee met de online leeskring van Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar.
Iedere maand wordt een ander boek besproken, waarover door de lezers digitaal gediscussieerd kan worden.

De online leeskring gaat in januari 2010 van start.