Leeskringblog stopt

Het leeskringblog van Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar is gestopt en zal niet meer worden bijgewerkt.

Vaslav - Arthur Japin



Diagilev geschilderd door
zijn vriend Leon Bakst

Vaslav Nijinski, balletdanser en choreograaf, geboren in Kiev in 1889. Zijn ouders waren Poolse dansers, die met hun drie kinderen naar Rusland trokken in de hoop op een beter toekomst. Daar verliet vader Nijinski zijn gezin. Hij werd verliefd op een andere vrouw. Om de drie kinderen een toekomst te geven bracht de moeder ze onder bij de Keizerlijke balletschool in St. Petersburg. Daar was het regime hard. De kinderen, jongens en meisjes streng gescheiden, mochten alleen maar dansen, verder niets.

Dat is het trieste begin van een man die nooit voor zichzelf heeft kunnen opkomen. Altijd in dienst van anderen, altijd afhankelijk.



Zijn grootste balletten danste Vaslav bij het Ballet Russes van Sergei Diagilev. Zijn heer en meester. Diagilvev maakt hem en Diagilev breekt hem. Als Vaslav trouwt met de steenrijke Hongaarse Romola de Pulszky, gooit Diagilev hem zonder pardon uit het gezelschap Ballet Russes. Nijinski had geen contract, geen inkomsten, geen kunst en geen dans meer. Hij treedt ook niet meer op.

Tot die dag, 19 maart 1919 in Sankt Moritz.

En over die dag gaat Japin’s nieuwste boek: Vaslav. Japin laat drie mensen over deze dag vertellen, ieder vanuit hun eigen perspectief. Vaslavs bediende Peter, Sergei Diagilev en Romola. Door de vele flashbacks krijgt de lezer een beeld van deze drie belangrijke personen in het leven van Vaslav.

Die 19e maart zou Nijinski’s glorieuze comeback moeten worden, maar eindigt in een regelrechte ramp. Ik verklap geen einde, want het is bekend dat Vaslav krankzinnig is geworden. Hij weigerde te spreken en verloor hoe langer hoe meer het contact met zijn omgeving. In 1950 is hij overleden en begraven op Mont Martre.

In de bespreking van Biblion wordt Japin verweten teveel clichés te gebruiken, dat hij geen groot stylist is en dat vertelperspectieven en psychologie te gekunsteld zijn.

Dat neemt niet weg dat ik het boek in één adem heb uit gelezen. En Japin heeft niet zomaar een verhaal geschreven. Hij heeft, zoals bij veel van zijn boeken, ontzetten veel onderzoek gedaan, o.a. heeft hij de biografieën van Romola en de dagboeken van Vaslav geraadpleegd.
Japin heeft het leven van een vergeten, maar groot kunstenaar weer onder de aandacht gebracht, dat is heel waardevol.

Wie nog meer wil weten over de Ballet Russes, kan tot 9 januari 2011 terecht in het Victoria and Albert Museum in Londen. Daar is een grote tentoonstelling rond de vele optredens die Diagilev ’s Ballet Russes daar gaf.

LdK van OBVW.

Nederland leest 'De grote zaal' van Jacoba van Velde

Toen begin januari door het CPNB bekend werd gemaakt dat het cadeauboek voor Nederland Leest 'De grote zaal' van Jacoba van Velde zou zijn, waren de reacties in de bibliotheekwereld wisselend.

Sommige medewerkers vonden het een slechte keuze. Wie kent de schrijfster Jacoba van Velde eigenlijk nog? Kon de bibliotheek niet beter een boek weggeven van een bekende schrijver, zoals vorig jaar met Hella Haasse?
Een andere groep medewerkers vond het juist een geweldig idee om een ‘vergeten meesterwerk’ cadeau te geven. Een schrijfster die niet (meer) bekend is bij het grote publiek maakt nieuwsgierig. Een boek dat op geen enkele boekenlijst is terug te vinden, kan juist een grote verrassing zijn…

De grote zaal in het kort.....
De oude Geertruide van der Veen wordt op een dag wakker in een bed op een ziekenzaal. Maar hoe is zij daar gekomen? Wanneer herinneringen aan een beroerte langzaam boven komen, vermoedt zij dat zij naar een verpleegtehuis is gebracht. Ze is net zo arm, oud en eenzaam als de mensen die ze daar om zich heen ziet: haar dochter Helena woont in Parijs en kan haar maar weinig bezoeken. Terwijl Geertruide terugkijkt op hun leven en zich angstig afvraagt wat er komen gaat, vertelt Helena háár verhaal. Geertruide beseft, net voordat ze sterft, dat ze haar dochters drang naar zelfstandigheid meer waardeert dan ze Helena ooit heeft getoond.

Natuurlijk is OBVW benieuwd naar de mening van haar leden over dit boek. Willen die wel verrast worden met een ‘vergeten’ meesterwerk? Laat uw reactie achter op ons weblog.

Bijna thuis - Jean Kwok

Bijna thuis, de debuut roman van Jean Kwok is wereldwijd een hit. De rechten zijn inmiddels aan 13 landen verkocht. Reden om hier aandacht aan het boek te besteden, maar ook omdat de schrijfster een inwoner is van Voorschoten en dat is toch wel heel bijzonder.

Natuurlijk zijn dit niet de enige redenen, Jean Kwok heeft een goed boek geschreven over Chinese immigranten in Amerika. Vertelster is de 11 jarige Kim, voor de Amerikanen Kimberly, die met haar moeder in New York een nieuw bestaan probeert op te bouwen en dat is ongelofelijk zwaar. Uitgebuit door notabene familie, werken zij bijna dag en nacht in een zg. Sweatshop. Een kledingfabriek waar belachelijk hoge productie wordt gemaakt voor bijzonder laag stukloon. Kimberly geeft een nauwkeurige beschrijving van die fabriek en de vreselijke werkomstandigheden daar. Ook beschrijft ze de woning die de “liefhebbende” tante heeft geregeld. Een onbewoonbaar krot, zonder verwarming met kapotte ruiten en waar de kakkerlakken en ratten vrij in en uitlopen.

Tegelijkertijd zit Kimberly overdag op school waar ze opvalt door haar intelligentie. Zo komt zij terecht in twee werelden die zij koste wat het kost gescheiden wil houden. Natuurlijk wordt ze door haar medeleerlingen gepest. Om haar armoedige kleding, haar gebrekkig Engels en omdat ze zich angstvallig afzijdig houdt. Op wonderlijk volwassen wijze lost ze zelf alle problemen op, want ze wil haar toch al overwerkte moeder nergens mee lastig vallen.
In een interview zegt Jean Kwok dat dit deels autobiografisch is, deels fictie. In ieder geval is ze zelf zo’n Chinese immigrante geweest en de beschreven armoede en huisvesting en werk zijn waar.



En het is een boek over de liefde. In de beide werelden waarin Kimberly verkeert, is ze verliefd. Op Matt, haar Chinese lotgenoot en op Curt, de rijkeluiszoon.
Kimberly wordt volwassen en rijk, maar ze zal altijd twijfelen of die ene grote beslissing die ze moest nemen, wel de juiste was.

Ik vind Bijna thuis is niet alleen een roman voor volwassenen. In de 14+ kast zou het goed kunnen, want het is heel interessant om te lezen hoe de scholen in Amerika zijn, hoe het in een schoolklas toegaat. Verder geeft Bijna Thuis een onthutsend beeld van de (door de Amerikaanse wet verboden ) stukloon arbeid en wat er gebeurt als er onverwachte arbeidsinspectie komt. De veel te jonge werknemers worden in een smerige wc opgesloten en moeten stil zijn. Dat zijn ze ook, want wie de baas verraadt, heeft geen werk meer en dan heb je helemaal niets meer.

Een aanrader voor 14+sers!
Bijna thuis is te leen bij de bibliotheek. Leen en lees het, en geef uw mening.

LdK van OBVW

Maand van het Spannende Boek: Onmacht - Charles den Tex

De relatie tussen Ellen en Victor is het stadium van de kleine irritaties ruimschoots gepasseerd. De wens om de ander het naar de zin te maken wordt een gewoonte, de gewoonte wordt een sleur, de sleur wordt onvermogen. Onmacht om te leven zoals je dat zelf wilt, onmacht om uit te spreken wat er dwars zit, wat niet er gaat, wat verstikt. De een probeert het onvermijdelijke te negeren in de hoop dat het met de tijd zal slijten. De ander heeft al maatregelen genomen om de situatie draaglijk te maken. Als op een onverwacht moment de bom barst, lijkt een scheiding even onafwendbaar als wenselijk. Maar onder druk van de nieuwe situatie verscherpen de verhoudingen zich en neemt het verhaal een onverwacht gruwelijke wending.

Charles den Tex schreef speciaal voor de Maand van het Spannende Boek het geschenkboek Onmacht. In Onmacht weet Charles den Tex de psychologische spanning naar een hoogtepunt te voeren. Hij creëert een zinderend verhaal over het menselijk tekort, hard en heel dichtbij. Ieder van ons had er een rol in kunnen spelen.

Van dinsdag 1 juni t/m woensdag 30 juni krijgt u Onmacht gratis bij aankoop van ten minste € 12,50 aan Nederlandstalige boeken

Charles den Tex (Australië, 1952) studeerde fotografie en film in Londen, doceerde Engels in Parijs, en keerde in 1980 terug naar Nederland waar hij zich vestigde als reclametekstschrijver en later als communicatie- en managementadviseur. Bijna al zijn thrillers werden genomineerd voor de Gouden Strop. Drie keer won hij deze prijs. Zijn boeken worden in de pers vergeleken met die van John Grisham, Michael Crichton en Michael Ridpath. Met Schijn van kans, zijn vijfde thriller, won hij in 2002 de Gouden Strop. De macht van meneer Miller, zijn achtste thriller, werd bekroond met de Gouden Strop 2006.

Kenmerkend voor Den Tex is dat zijn thrillers overwegend in het bedrijfsleven spelen. De auteur combineert een natuurlijke vertelstijl met intelligente, spannende plots en heeft zo zijn eigen specialiteit ontwikkeld: de Nederlandse bedrijfsthriller. Hij schrijft over normale mensen met een normale baan bij een normaal bedrijf die stapje voor stapje in een situatie raken waarin zij tot keuzes worden gedwongen. Met Angstval sloeg hij een andere weg in, zowel binnen zijn oeuvre als binnen het thrillergenre.

OBVW is benieuwd naar uw mening naar het geschenkboekje Onmacht. Laat ons weten wat u van dit boek vindt.

Zonder noorden komt niemand thuis - Nelleke Noordervliet

Robert Andersen is weduwnaar. Zijn vrouw Suzanne werd vermoord door ene Johnny H., die hiervoor twaalf jaar cel kreeg. Als Johnny vrij komt weet Andersen dat hij niet in één land kan leven met de man die zijn leven kapot maakte. Hij ‘vlucht’ naar Canada. Ver weg van Amsterdam, weg van de mogelijkheid Johnny in de tram, op een terras of bij een voetbalwedstrijd tegen te komen.
Hij huurt een huis in het dorpje Horn ten noorden van Vancouver. Daar hoopt hij te kunnen vergeten en op herstel van zijn zielenrust.

Nelleke Noordervliet laat Andersen zelf zijn verhaal vertellen en het begint dat hij in de buurt van Vancouver Airport een auto koopt. De lezer weet dan nog niets over het motief van deze reis. Langzamerhand kom je te weten waarom en door middel van flashbacks maak je kennis met de achtergrond van Andersen en zijn huwelijk met Suzanne.
Het huis dat hij in Horn huurt behoort aan Beverley Walker die al twee jaar wordt vermist. Als Andersen gaat snuffelen in haar verleden en daarover vragen stelt in het kleine dorp, krijgt hij sterk de indruk dat de inwoners het helemaal niet zo erg vinden dat zij is verdwenen. Zij was een lastige, bemoeizuchtige vrouw die allerlei zaken wilde veranderen en dat werd haar niet in dank afgenomen. Hierdoor krijgt de roman een thrillerachtige sfeer.
Langzamerhand verovert Robert een plaats in de kleine gemeenschap van Horn en maakt hij er vrienden. Prachtig wordt beschreven hoe hij door trektochten in de ruige natuur van Canada zijn woede en frustraties geleidelijk leert beheersen. Ook de ontmoeting met Jane, werkzaam in de plaatselijke bibliotheek, opent weer perspectief op de toekomst.

Ik vond Zonder noorden komt niemand thuis een goed boek. Zoals altijd bij Noordervliet gaan de personen voor je leven leven en kun je je verplaatsen in hun karakters. De natuurbeschrijvingen zijn heel boeiend en meeslepend, je ziet het voor je. En dat alles in een mooi taalgebruik.

Enig minpuntje in het verhaal vind ik het opvoeren van de zuster van Beverley Walker, een bekende TV persoonlijkheid. Dat was naar mijn idee niet nodig; het voegt niets toe.
En de titel van het boek vind ik niet helder. Zonder noorden komt niemand thuis is een gedicht van K. Michel uit zijn poëziebundel Kleur de schaduwen. Waarom dat gedicht, of een fragment ervan, niet geplaatst? Dan was de titel beter te begrijpen.

In deze video vertelt Nelleke Noordervliet over de inhoud van haar nieuwste boek.

Zonder noorden komt niemand thuis en andere boeken van Nelleke Noordervliet zijn te vinden in de catalogus.

LdeK van OBVW

Een hart van steen - Renate Dorrestein

Deze maand wordt de 75e boekenweek gehouden. Ook in Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar wordt daar volop aandacht aan gegeven. Twee vermaarde schrijfsters geven een lezing in onze bibliotheken: Yvonne Keuls in Wassenaar en Renate Dorrestein in Voorschoten.

Het thema van de Boekenweek is “Titaantjes – opgroeien in de letteren” en heeft dus alles te maken met ‘jong zijn’. Een aantal van Renate Dorresteins boeken past hier naadloos in. In de boeken van Renate Dorrestein is steeds sprake van verwarring tussen waan en werkelijkheid. Al zijn haar onderwerpen meestal aangrijpend, Renate Dorrestein schrijft er opvallend lichtvoetig over. Een van haar meest uitgesproken stijlkenmerken is haar humor. Ze gaat absurditeiten niet uit de weg en bedient zich van ironie. In haar romans tiert het kwaad welig, vooral binnen de beslotenheid van het gezin – die broedplaats van incest, verkrachting, ontrouw, vernedering, haat en nijd. In haar beste roman, Verborgen gebreken (1996) neemt een getraumatiseerd meisje wraak op haar broer en in Een hart van steen beschrijft ze een gelukkig burgermansgezin dat in het begin van de jaren 70 na de geboorte van een vijfde kind volledig desintegreert, tot de dood erop volgt. Het laatstgenoemde boek is deze maand het onderwerp van onze online leesclub.

Hieronder volgt een gedeelte van de recensie van Trouw:

‘Er wordt weleens geklaagd dat de Nederlandse literatuur een binnenkamertjesliteratuur is waar zelden straatrumoer binnendringt. Over het familiedrama dat Renate Dorrestein beschrijft in haar nieuwste roman, Een hart van steen, hangt echter allesbehalve een spruitjeslucht. Misschien, zo zou je kunnen argumenteren, omdat het gegeven voor haar binnenhuistragedie ontleend is aan de buitenliteraire werkelijkheid, die in haar bizarheid vaak de verbeeldingskracht van een schrijver overtreft. Dit geldt ook voor het bij vlagen hevig ontroerende, soms pathetische, met typische Dorrestein-humor en -ironie gekruide relaas over de 37-jarige zwangere patholoog-anatoom Ellen van Bemmel en haar op z'n zachtst gezegd dramatische verleden.
Dit gewaagde verhaal is namelijk onmiskenbaar geënt op de reeks moorden van ouders op hun kinderen, die amper een jaar geleden Nederland deed opschrikken. Met name de geruchtmakende zaak in Hoofddorp, waar drie kinderen het slachtoffer werden van hun vertwijfelde ouders, lijkt model te hebben gestaan voor Een hart van steen. Want in huize Van Bemmel speelt zich een gelijksoortig drama af. Met als tragische uitkomst dat van de zevenkoppige familie, alleen de dan twaalfjarige Ellen en haar peuterbroertje Michiel door stom toeval aan de dood ontsnappen. ….’

De gehele recensie en vele andere kunt u raadplegen in Literom op onze naslagcomputer in de bibliotheek.

Twee jaar geleden maakte DOK Delft een interview met Renate n.a.v. van haar toen net verschenen boek Echt sexy:

Wat is uw mening over het werk van Renate Dorrestein?